Secili vend ka të veçantat e veta kulturore. Kështu edhe në Zvicër ka disa ligje të pashkruara të cilat duhet të repektohen.
Zvicra është një vend i larmishëm me kultura të ndyshme. Ndoshta për shkak katër grupimeve gjuhësore. Kështu nuk është për t'u çuditur që mentaliteti dallon shumë nga rajoni në rajon. Veçoritë kulturore të Zvicrës gjermane nuk duhet patjetër të vlejnë edhe për Zvicrën franceze. Edhe dallimet në mes regjioneve urbane dhe rrurale mund të jenë të mëdha. Megjithatë ka edhe disa karaklteristika të përbashkëta.
Gjatë përshëndetjes në Zvicër njerëzit i shtrëngojnë dorën njëri tjetrit dhe shikohen në sy: Kjo vlenë edhe në mes grave dhe burrave. Përshëndetja e zakonshme është "Grüezi" (në mes shokëve ka forma tjera të përshëndetjes, si "Hallo" ose "Hoi"). Në rajonet rurale sipas rregullit njerëzit përshëndeten kur takohen në rrugë edhe kur nuk njihen. Të rëndësishme janë edhe shprehjet "Faleminderit" dhe "Ju lutem": P.sh. në shitore dhe restaurante është gati si ritual, për të thëne shumë herë "Faleminderit" dhe "Ju lutem".
Te përpikmëria e famshme Zvicerane nuk kemi të bëjë vetëm me një klishe. Nëse vonoheni më shumë se 5 minuta, duhet të njoftoni përmes telefonit. Posaçërisht në vendet e punës përpikmëria çmohet shumë. Nëse dikush dëshiron të takohet me dikë, normalisht e cakton paraprakisht një termin. Vizitat e pa paralajmëruara nuk preferohen as në rrethin privat.
Në Zvicër gjërat e pakëndëshme shpesh shprehen vetëm indirekt. Shumë bashkëbisedues e shprehin kritikën të kamufluar ose e fshehin atë mbas frazave. Megjithatë presin që kritika të përceptohet. Kjo nuk është e lehtë, kur nuk flitet perfekt gjermanisht. Meqë dëshirohet ruajtja e harmonisë, në situata konfliktuoze shpesh shmanget konfrontimi direkt. Kështu mund të ndodhë që për shembull të merret letër prej fqinjit, kur atij i pengon diçka. Në rast paqartësishë më mirë të pyetet një herë më shumë se sa njëherë më pak.
